Interview met Henk Kromjong
Dinsdag 2 mei 2006


18 jaar lang is Henk Kromjong de geluidsman geweest van André Hazes!
Hij heeft echt heel veel dingen meegemaakt met André... Veel lief en leed gedeeld!
Ze waren échte bloedgabbers!

Redenen genoeg voor ons om Henk te interviewen!

Hoe ben jij in contact gekomen met André?

Ik had vroeger een verhuurbedrijf en dat heette Basic en ik werkte samen met iemand en daar huurde André altijd zijn geluid. In 1984/1985 ongeveer was André een jaar gestopt na de bouwfraude zal ik maar zeggen hahahaha (André had zijn eigen bouwbedrijf “AnRoTi” opgestart, maar dat liep op niets uit) Toen hij weer begon met optredens kwam hij rechtstreeks naar mij toe en vroeg of ik niet direkt zijn geluid wilde doen. Met jouw manieren van techniek allemaal…. Ik had toen problemen met m’n compagnon waar ik mee samenwerkte. Toen ben ik alleen voor mezelf verder gegaan en toen was André gelijk mijn eerste klant. Voor die tijd had ik al veel met 'm te maken, deed ik al veel voor hem. Toen werd het ouwe jongens, krentenbrood!

Wat vond jij van de muziek van André?

Daar heb ik heel lang aan moeten wennen. Ik was wel op zich muzikant, was ik toen of ik ben het geweest. Ik hield er eigenlijk niet zo van. Ik ben Rotterdammer en hij was Amsterdammer. Het klikte meteen!

Dus een Rotterdammer en een Amsterdammer kunnen dus wel samen?

Absoluut hahahaha! We waren dikke vrienden! 

Van welke muziek hield jij dan?

Ja, wel van Rock and Roll, maar toch anders; niet dat smartlappen gedoe. Later ga je er aan wennen en dan leer je de mensen er om heen kennen; de muzikanten, de muziek enz. Ik heb er heel lang over moeten doen om die snik in zijn muziek te horen. Iedereen had het er over; hij heeft een snik in zijn stem en ik maar luisteren, maar ik hoorde niks. Later ben ik het gaan begrijpen! Voor mij zit er nog geen snik in, maar hij zingt het met een speciaal iets. Kan ik niet uitleggen...

Raakte die 'snik' jou ook?

Nee, nee... maar nu die niet meer leeft; wel! Ik ben nu pas, en dat zeg ik eerlijk; ik heb thuis nog nooit een plaat of zo gedraaid, maar sinds hij dood is ben ik naar zijn teksten gaan luisteren. En nu raakt het me wel! Heel raar...

Hoe heb je de afscheidsceremonie ervaren?

Dit heb ik niet ervaren; ik was aanwezig. Ik heb het ook niet teruggezien. Daar heb ik geen behoefte aan. Voor mij is hij nog steeds niet dood. Je wordt er steeds mee geconfronteerd. Het is net alsof ik hem zo kan bellen en ik vraag of we een biertje gaan drinken. Het is raar, maar dat heeft natuurlijk met het hele rare verhaal of de geschiedenis met wel of niet dood zijn, waarvan ik ook niet op de hoogte ben gehouden. Net als het wel of niet ziek zijn van André; al wist ik wel wat hij had, maar eh... dat heeft ook met de familie te maken. Dat zeg ik ook! Voor mij is hij in ieder geval nog niet dood. Hij leeft in ieder geval nog voort...

Heb je nog een leuke anekdotes uit die tijd?

Heel veel! Hahahaha

Nou vertel er eens drie dan! We hebben maar zes bandjes bij ons om het te kunnen opnemen, dus houdt het kort.

Deze anekdotes wil ik niet allemaal voor mezelf houden, hahahaha (zie documentaire soap: Namens André).

André staat er om bekend, om zijn eigen woorden te gebruiken; ik ben veeleisend artiest, maar ik wil, dat staat in mijn contract, wel graag een koud biertje in mijn kleedkamer. Dat moeten ze komen brengen of het moet er staan en een toiliet en een kleedkamer dicht bij het podium. Op een gegeven moment ergens in het land, weet niet precies meer waar, komen we er binnen, stond er wel koud bier en vroeg André zich af waar de kleedkamer was. Er was geen kleedkamer, maar boven het podium stond een grote zinken teil met ijs erin en water én heel veel flessen bier, dus goed koud. Dus daar was goed voor gezorgd. Toen vroeg André, "waar is het toilet? Want ik moet pissen!", maar het toilet was er dus niet en al helemaal niet dicht bij het podium. We stonden boven het podium en daar biertje, biertje, bierje... en toen moest André toch echt... pissen! Aangezien er geen toilet was, pist hij in de teil met ijs! Wij allemaal lachen, hilariteit, dolle pret! We stonden daar nog even, voordat hij het podium op moest, maar voor hem was een onbekende artiest aan het zingen. Toen hij naar boven kwam zei hij: "Dré ik heb het publiek al lekker warm gemaakt. Je kunt zo op, de sfeer is waanzinnig!" Hij pakt een glas, een fles wiskey en schept zo uit de teil waar André in heeft staan pissen het ijs eruit voor in zijn glas. Hahahahaha. Dit optreden vergeet je nooit meer!

En toen piste jij in je broek van het lachen...?

Ja dat scheelde weinig! Wat André ook wel een deed, als hij zijn glas leeg had gedronken, plaste hij dat glas vol en gooide deze argeloos leeg uit het raam. Het gebeurde wel eens dat er mensen voorbij liepen... Die dingen gebeuren, we hadden er altijd over. Leuke dingen. Dit is één van de mooiste geweest. Er zijn nog vele andere, maar die kan ik eigenlijk niet vertellen. 

Maakte je ook minder leuke dingen mee met André?

Minder leuke dingen, eh.... Ik heb eigenlijk alleen maar leuke dingen met hem meegemaakt. Hij was altijd snel verliefd. In zijn vrijgezellen tijd, even tussendoor...

Is hij dan wel vrijgezel geweest?

Hij was altijd vrijgezel. Hahahaha. Eh... vrijgezellig bedoel ik. hahaha. Nee, dit is gekheid! Minder leuke dingen zou ik niet op kunnen noemen. Alleen als hij te ver dronken was, dan werd het minder leuk. Absoluut minder leuk, dan kon hij door het lint gaan en dat is niet zoals ik hem ken. Het is voor mij altijd een goede vent geweest. We hebben altijd gelachen; de kreet 'een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd' dat had ik wel met hem. Er waren wel eens mensen die hadden het tegenover gestelde met hem. Oh ja, de minder leuke dingen van hem; hij trok altijd verkeerde mensen aan! Er liepen altijd verkeerde mensen bij hem, misschien wel tot na zijn dood. Hij trok altijd de verkeerde mensen aan, maar daar was hij zelf bij... Daar was hij zich wel van bewust. 

Deed je zijn geluid alleen tijdens optredens of deed je het ook in de studio?

Nee, ik deed puur alleen zijn geluid, maar toen zijn we vrienden geworden. klik op de foto voor een fragment dat Henk aan 't werk is. Toen gingen we samen met de families, gezamelijk op vakantie waar we ook vreselijk hebben gelachen. We zijn eigenlijk over de gehele wereld geweest, want overal zitten Nederlanders waar hij voor op moest treden. Dat vond hij wel leuk! Het leuke van de vakantie was; in Amerika, gingen we met zijn tweeën vooruit. De vrouwen en kinderen kwamen een vliegtuig later, er achteraan. Dat was wel heel leuk, want dan vlogen we Economy Class, dat is dus twee klas, want dat vond hij duur genoeg! Hij had nooit geld op zak. Hij was eigenlijk, nee... gierig was hij niet, want hij gaf alles weg, maar hij was gewoon een gewone jongen die het niet nodig vond om duur te gaan zitten. Dan werd er altijd tegen hem gezegd in het vliegtuig; "Ah, meneer Hazes we hebben voor u een speciale plaats" Werd hij gelijk in de Business Class gezet, dat was wel heerlijk natuurlijk! Dus hij betaalde twee, maar reisde eerste klas! Hij werd altijd stom lazarus in het vliegtuig, want hij kreeg van iedereen een biertje! Lange vluchten dat hield hij niet vol hoor. Slapen deed hij niet in het vliegtuig en hij was ook altijd bang in het vliegtuig. Hij had een soort van vliegangst, maar echt vliegangst... Een keer gingen we met een privé-jet naar Spanje toe, stappen in, die dingen gingen zo snel van start. De piloot keek achterom en zei: "we gaan even een noodlanding maken, want het neuswiel wil niet naar binnen" Toen pakte André de stoelleuning beet en ik dacht, die knijpt hij nu fijn! Ik heb hem zien zweten, maar verder was er niets aan de hand. We maakte de landing en toen zei André: "Ik ga nooit meer vliegen!"  Het vliegtuig werd gerepareerd. Arie van Hoof was trouwens ook aanwezig, want die vloog met een paar man mee. André zei toen: "Er kan heel veel gebeuren, maar met dit vliegtuigje vlieg ik niet meer! Je zorgt maar dat er een ander toestel komt!" Ja, je betaalde zo'n 8.000 gulden per persoon... Dat was de enige keer dat ik écht heb gezien dat hij vliegangst had.

Ik spring nu van de hak op de tak maar Amerika was zijn favoriete vakantieland. Daar werd hij tenminste niet herkent. Dus kom ik bij de volgende anekdote. We gingen naar het mooiste pretpark dat er is, vrouwen mee allemaal. Die gingen direct het landengedeelte in, daar zat één of andere Afrikaan waar je een biertje kunt kopen. Dan lopen we door naar een Amerikaan, waar je een biertje kunt kopen en dan naar die Engelse waar je aan een biertje kunt kopen. Dat wist hij allemaal wel, want er is geen enkel pretpark waar je bier kunt halen, maar daar wel! Hij wist het te vinden! We lopen daar gezellig en daar komen wat mensen aan en die hoorde ons Nederlands praten en die vroegen aan ons of we wat foto's wilden maken. Het waren wat oudere stellen, dus ik zeg Dré ga jij er even tussenstaan, want ik dacht, dat is voor Dré natuurlijk, ze willen samen met André op de foto. Zeggen zei: "meneer, wilt u er even tussen uit gaan, want wij willen samen op de foto" hahahaha. Waarschijnlijk wonen ze in Amerika, want ze kenden hem niet.

Ik kan geen rotte dingen verzinnen met hem... Ik heb alleen maar leuke dingen ervaren, misschien zijn er wat dingen gebeurd die ik vergeten ben...

Wat vind je dan van de rotte dingen gezegd en geschreven zijn?

Vroeger of nu?

Beide!

Vroeger heb ik het nooit gelezen. Ik vond het mooiste wel, dat ik er pas bij kwam met de concerten onder andere. Er waren mensen die zeiden: "Hazes, daar moet ik niets van hebben", maar ze zaten wel op de eerste rijen van Ahoy. Dat verbaaste me altijd wel! Ze stonden vooraan mee te zingen en mee te doen. Daarnaast... eigenlijk na de Europese finale van het Nederlands elftal, dat ze Europees kampioen werden, toen kreeg hij de hit Wij Houden Van Oranje. Toen zijn er dingen veranderd; het publiek is veranderd, hij heeft meer publiek gekregen. Ook kwamen er betere songs uit, naar mijn mening.

Heb je wel alle CD's van André?

Ja, ik heb de box gekregen en de rest heb ik ook dingen verzameld. Willem van Starrenburg van EMI deed toen alles van André en ik kreeg daar het e.e.a. van, zoals dat CD-je in dat blikkie! Ook die 3-CD box met de gouden sleutelhanger, noem maar op! Ik heb alles gekregen toen ik erbij kwam. Ik heb geen platen of vinyl singles van hem. Ik ben een vriend van hem, geen fan!

Mag jij hem zijn vriend noemen dan?

Ja! Ik zeker! Bloedgabbers! We waren namelijk een keertje goed lazarus met z'n tweeën, zegt hij ineens en dat was voor de Plashoeve: "Bijt me in m'n klauw!" Ik schrok me het lazarus, ik moest in zijn hand bijten en hij beet in mijn hand, wat zeer pijnlijk was en toen hielden we onze handen tegen elkaar en toen zei André: "Nu zijn we bloedgabbers!". Fijn, maar dat deed wel zeer! Jaap... eh... ik weet zijn achternaam niet eens, want we noemden hem altijd Japie van Zandvoort. Die woont nu in Spanje, ik zie hem vaak, maar ik weet nog steeds zijn achternaam niet, maar die was er op dit moment niet bij! André en Japie waren ook bloedgabbers!

Is het dan niet raar dat je geen uitnodiging hebt gekregen van de afscheidsceremonie?

Het begint al met de bruiloft van André en Rachel. Dat ligt aan André, daar speelde nog de vorige band, waar hij ook heel veel mini-concerten mee heeft gedaan. Ik sta daar het geluid voor hem te doen en na afloop gaat hij dus iedereen bedanken en iedereen kreeg bloemen en er bleef maar één bos over. Toen stond hij te kijken, zo van.. Hé, ik heb een bos over? Van wie zou die zijn? Hij had niet in de gaten dat hij die aan mij moest geven. Tot na zijn dood heeft hij dat er in gehouden. Misschien was André wél vergeten om mij een uitnodiging te sturen voor de ceremonie, dus ja... ik weet niet hoe je het moet zien!

Hoe heb jij het nieuws ontvangen dat André was overleden?

Van de pers! Ik werd namelijk gebeld door een journalist die zei; "ik weet het zeker, hij is dood!" Toen zei ik: "nou, dan weet je meer dan ik!" Dat is ook inderdaad zo!

Wat voor gevoel gaf je dat dan, want je was toch zijn vriend, zijn gabbertje?

Ja... een gevoel... een gevoel waarin ik mensen écht kan gaan haten! Ja, dat is écht zo, door dit voorval, dat André was overleden, maar ik niet op de hoogte ben gebracht door Rachel of Sarith en de gehele familie er omheen. Ik heb van hun niets vernomen; niet uit hun mond... De gevoelens tegenover hun, zijn heel diep bevroren.

Vreemd, je ging toch vaak met hun op vakantie?

Ja en we hebben altijd vreselijk veel met hun gelachen, maar...

Heb je later wel iets vernomen van Rachel?

Dat was met de Pasen na André zijn overlijden; tweede Paasdag om 24 uur of 0.00 uur, hoe je het ook wil noemen, heb ik haar twee uur aan de lijn gehad. We spraken over dingen, ook dat ik het er niet mee eens was, maar ze zei dat ze in die tijd geleefd werden. Ze wilden gewoon heel veel dingen weten over het boek; Typisch André. Toen wist ze me dus wel te vinden. Ook ben ik nog op de uitnodiging in gegaan voor de soapserie. Het was écht een soapserie!

Vond je dit niet heel erg tegenstrijdig, want je had toch haatgevoelens?

Ik heb toen Sarith nog een paar keer gebeld. Ze heeft toen wel bekend, maar eh... als je toch zoveel jaar achter hetzelfde buro hebt gewerkt... dat je dan toch angstvallig van een aantal dingen afgehouden wordt... Dan klopt er iets niet! Toen zijn er een aantal dingen voor gevallen, dan denk ik ja... Sterf dan ook allemaal maar, keihard gezegd, maar dat meende ik ook op dat moment. Ik heb er toen een dikke streep onder gezet.

Heb je toen nog met mensen gesproken die bevriend waren met André?

Ik zou niet weten wie zijn vriend was! Dat zijn, zoals ze zelf zeggen, dat ze met lijkenpikkers te maken hebben gehad. Als ik daar aan terug denk dan denk ik, zo ben je het zelf niet? Dat baseer ik op mijn gevoel, ik dacht niet dat André zo was... De bekommerde zich niet om geld! Het gaat nu alleen maar om commerciële doeleinden, hoe buit ik die man nog meer uit nu hij er niet meer is.

Wat vind jij van het standbeeld?

Dat heb ik nooit gezien. Ik zal er ook niet naar toe gaan.

Je hebt er niks mee?

Nee, ik heb niks met dat beeld!

Heb je dan niet zoiets van, mooi dat er zo'n eerbetoon aan André is d.m.v. een standbeeld?

Voor zijn fans misschien, maar niet voor mij! Ik ben geen fan van André, ik ben een vriend! En dat meen ik! Ook ik heb wel eens een probleem met hem gehad. Echt goed ruzie met hem gehad! Zelf zo erg, dat ik een jaar geen geluid voor hem heb gedaan! We zijn toch weer bij elkaar gekomen... In de beste huwelijken komen wel eens problemen voor én dan zeg ik in de bèste huwelijken!

Hoe heb jij de spanningen ervaren bij André vóór een concert?

Hij had discipline genoeg om niet te drinken, maar voor hij op moest wilde altijd een biertje. Twee biertjes want dan voelde hij zich toch lekkerder! Dit was alleen bij de grote concerten. Bij kleinere optredens of mini concerten wilde hij er ook wel twee, maar dan met een cijfer erachter. Bij de grote concerten in Ahoy werd hij door een masseur flink geknepen. Er mocht verder niemand in de kleedkamer komen, ik mocht wel komen, maar dat deed ik gewoon niet. Jos van Zoelen begon toen die tijd de traditie om André twee tikjes op de billen te geven, voordat hij opging. Dat heb ik later van Jos overgenomen. Het was een teken van; we staan achter je! We steunen je! Zodra hij opkwam, dan zag je bij het eerste nummer dat hij beefde en na het eerste nummer nam hij een slokje bier en dan viel alles van hem af!

Was er voor jou ook extra spanning?

Nee, ik ken geen spanning. De techniek kan natuurlijk altijd falen, maar ik keek altijd eerst alles na. We hebben wel eens problemen gehad met zendmicrofoons, want dan liep André tè ver de zaal in en dan had je geen ontvangst meer. Daarom deden we altijd microfoons met kabel, omdat dat probleem uit te sluiten. Daar hij zelf veel blijer mee. Die angst had hij dan ook niet meer, want hij lette wel overal op! Het mooiste was; hij kende zijn teksten niet en ik kende ze ook niet. Ik heb 18 jaar dezelfde nummers gehoord, maar ga me niet vragen naar de tekst van De Vlieger of zo.

Wat vond je leuker om te doen, de mini concerten of de grote concerten?

Mini concerten, want deze waren veel gezelliger! Hij was dan ook niet zo gespannen. Het publiek, de mensen er om heen het was puur routine geworden, maar zeker gezelliger.

Was jij bij het concert in Benidorm?

Ja, dat was een hele leuke ervaring! Van te voren wist ik niet dat het zo een flop zou worden. Klik op de foto voor een fragment uit Benidorm Het lag aan de promotie voor het concert, deze was er niet of nauwelijks, want deze twee broers die het organiseerden waren bluffers. De twee dachten oude vrienden van André te zijn, maar het waren gewoon oplichters. Het idee van ze om een concert te geven in Benidorm was goed, er zitten daar veel Nederlanders. Zelf was ik nog nooit in Benidorm geweest. Ik ben eerst samen met Jan Bliek wezen kijken in het stadion. De gebroeders zelf zijn een maand van tevoren naar Spanje gegaan voor promotie d.m.v. posters plakken. Ze zeiden dat ze werden tegengewerkt, omdat de posters werden verwijderd. Ze zaten daar gewoon in een lekker hotel met de gehele familie. In Benidorm en de plaatsen er omheen zitten zo'n 20.000 Nederlanders. Ik weet zeker dat meer dan de helft fan is! Maar er is alleen een beetje gepromoot in Benidorm, verder niet. Als ze geweten hadden dat er een concert er was, waren ze zeker gekomen. Ze hadden eigenlijk met zo'n klein vliegtuigje over het strand moeten vliegen, met André live in concert of zo, dan weet ik zeker dat één van de twee concerten was uitverkocht. Er konden 9.000 mensen naar binnen, maar er waren maar 3.000 mensen. In eerste instantie zaten er mensen op de tribunes, maar die werden allemaal verzocht om naar beneden te komen, in de arena. Toen was het redelijk leuk gevuld. Het is een heel leuk concert geworden. Hij was heel goed bij stem, alleen de band was heel slecht. Terwijl het toch één van de betere bands van Nederland is; The First Showband. Het was niet de eenheid die hij ooit geworden was met Jan Buis. De mooiste band is zijn eigen studioband geweest. We hebben één keer een mini concert gehad met John van der Ven, Jacques Verburgt en die man met de trekzak; Manfred Jongenelis en dat was geweldig!

Wat vond je van de gastoptredens?

Ik vond niet alles goed, maar met Johnny Logan, dat is écht een gigant. Met hem vond ik het altijd feest. Ze hebben ooit samen het duet van de The Righteous Brothers; You've Lost That Lovin' Feeling opgenomen. André en Johnny moesten dat nummer ook live zingen in een muziekprogramma op TV onder begeleiding van Hollywood Boulevard. Johnny Logan was al drie uur van tevoren aanwezig; we repeteerden nog even en daarna gingen ze weer de kleedkamer in. André spreekt net zo goed Engels als ik. Johnny begint moppen te vertellen, uiteraard in het Engels, maar hij is heel goed te verstaan. Hij bleef maar moppen tappen; we hadden pijn in onze kaken van het lachen. Ze staan achter de coulissen van het TV optreden, staat hij daar nog steeds moppen aan André te tappen, waarop André zegt: "Heb jij geen zenuwen, ben je niet zenuwachtig? We moeten op en je staat nog steeds moppen te vertellen." Toen zei Johnny: "oh ja natuurlijk. Als we straks het podium af gaan, dan moet je me helpen herinneren dat ik die mop nog moet afmaken." Hahahaha.  Hazes had het niet meer... Qua duet vind ik het nummer dat hij met Johnny heeft gemaakt het allermooiste duet dat André ooit heeft gemaakt.

Wat trouwens ook leuk was, is dat André midden in de zomer een keer bezoek kreeg van Sinterklaas. Dit was is een discotheek van Hans Versnel in Den Helder. André stond bloedserieus te zingen toen Hans Versnel verkleed als Sinterklaas het podium opkwam. Hans maakte het pak van André helemaal schoon en pakte de microfoon en riep dat ze met Kerst ook open waren. Midden in de zomer! Hahahahaha. Ze hebben André weg kunnen dragen, want hij kon niet meer zingen. Die dingen schieten me nu weer allemaal te binnen.

Heb jij een favoriete nummer van André?

Ja! Ik weet niet op welke CD hij staat, maar ik heb het één keer gezegd, dat was in de begin tijd van André & Rachel. Dit was toen op het oude schip dat in Amsterdam ligt; het V.O.C. tijdens een CD presentatie van de CD Samen. Ik vind het jammer dat het nooit met violen ingespeeld is, want dat nummer zingt hij zo verschrikkelijk agressief. Later sprak ik Jacques Verburgt en ik zei tegen hem: "Jezus wat een nummer man, dit is mooi! Op deze CD zingt hij zo anders." Later heb ik aan André gevraagd hoe dat kwam, hij zei dat hij alle agressie van zich af gezongen had. Dat verhaal van Ellen toen... Ik kan me het nummer even niet herinneren. Ik zou het op moeten zoeken in de box, maar ik ben nu pas al zijn platen aan het draaien. Bloed, Zweet en Tranen dat blijft wel! Waarom weet ik niet, dat was ook met een presentatie in de studio van Hans Aalbers. Daar was voor het eerst eh... Jean Paul, Piet eh.. Piet Paardenlul bij, dat was John Mulder. Dat was toen met Bloed, Zweet en Tranen, dat nummer pakte me wel meteen. Nog steeds bij iedereen! Er zijn heel veel artiesten die dit nummer ook zingen, die hebben een band laten maken, maar dan mis je toch een Manfred en het stukje gevoel van die Carel Craaijenhof. John Mulder vond het ook een mooi nummer, dit was de enige keer dat we het samen eens waren. Voor de rest zaten we niet op één lijn. Als we het over nagemaakte gaan praten dan moet je blijven zitten, want dan ga ik nog even door...

Is er nog iets dat je kwijt wilt?

Eh... Ja! Na het overlijden van André had ik nog een doosje met "oortjes", je weet wel, voor in zijn oren. André had deze nodig vanwege zijn doofheid en het werkte ook wat beter. Alles moest geprobeerd worden om toch die doofheid tegen te gaan, want je moet toch optreden, omdat de fans daarom vragen. We hadden twee paar laten maken, zodat André en ik allebei een setje bij ons hadden. Dat doosje met het setje van André, had ik hier nog liggen en dat had ik graag willen houden. Dit is iets van een gevoel, emotionele waarde! Ik kreeg ineens een telefoontje van Sarith van Melvin Produkties die zei: "we moeten de 'oortjes' én de orkestbanden terug hebben van André". Waarop ik zo dom zei: "Gaat hij weer optreden dan?" Dat was mijn reactie! Er is toen een afspraak gemaakt dat ze de spullen op konden komen halen. Ze kwam per taxi en haalde een enveloppe tevoorschijn. Toen dacht ik, wat leuk ik krijg een oorkonde na 18 jaar werken met André!  Ze maakt het open en het is een contract die ik moest ondertekenen voor alle apparatuur en merchidice (T-shirts, sjaaltjes, beeldjes etc.) dat ik dit in moest leveren. Ik zei: "dit teken ik niet, want ik geef alles terug, want ik heb nergens behoefte aan, maar we hebben altijd zo leuk samengewerkt dat ik niet met contracten werk". Sarith gaf toen aan dat ze dat bij iedereen deden, want er lopen alleen maar lijkenpikkers rond. Ik heb gezegd dat ik er niet aan meerwerk, dáág! Daarna heb ik eigenlijk nooit meer wat van ze vernomen. Behalve voor de documentaire soap Namens André en het boek Typisch André dan.

Ben je trouwens benoemd in Typisch André?

Nee! Alleen aan het eind,  bij dank aan; Henk & Rita Kromjong. Maar ja, daar staat geloof ik de Koningin ook bij...

Ik heb het boek niet gezien, gehoord of gelezen en ook geen één gehad,  maar heb wel het stukje van zijn broer Arie Hazes gelezen, dat vond ik wel interessant. Ik heb Nathalie daarna ook nog gesproken. Die kende ik dan gelukkig nog, maar zijn broer Arie heb ik nooit gekend, maar wel vroeger ooit eens ontmoet, dat was met dat bouwgebeuren (AnRoTi)

Wat ik ook even kwijt wil... Ik heb een droge bek en er is hier niets te zuipen!

Ja het is hier inderdaad heel triest, in Rotterdam!

Nee, serieus... Dat zijn broer Arie door Rachel vervloekt wordt. Ik weet gewoon dat André trots was op Arie! Dat heeft hij weleens gezegd. Verder ken ik Arie niet, maar hij schijnt in de gevangenis gezeten te hebben.Hij schijnt daar opgeleid te zijn voor kok, dat heb ik van André gehoord. Daar was André trots op! Dat wil ik ooit nog eens persoonlijk tegen Arie zeggen! Iedereen wordt door Rachel vervloekt. Ze zegt dat André niets meer met zijn familie te maken wilt hebben, maar dat geloof ik niet. Dat zeg ik ook wel eens van mijn familie, maar dat meen je niet.

Heeft André het met jou met eens over het gemeende seksueel misbruik?

Nee, maar ik geloof het ook niet.

Even over die Noor in het vliegtuig... De kinderen van André zouden dus niets gedaan hebben in het vliegtuig. Ik was er deze keer niet bij, maar ik weet wel waarom de Noor sloeg, want hij sloeg kleine Dré. Dan zit Rachel wel van André was toevallig nuchter, maar in een vliegtuig... dat geloof ik niet. Die Noor gaf ineens kleine Dré een klap met de krant, waarna André uithaalde naar die man, terwijl hij normaal gesproken niet eens een deuk in een pakje boter kan slaan, maar dat kind was zó lief. Geloof mij nu maar, dat kind was helemaal niet lief, want hij stak zijn middelvinger op naar die man én dat is eigenlijk het verhaal, maar dat is nooit gepubliceerd. Daarom gaf die Noor een klap met de krant! "Wat een 'leuke' kinderen" Hahaha.

Mocht jij bij de crematie aanwezig zijn?

Dat is ook weer zo'n apart verhaal. Ik heb geen uitnodiging gekregen. Toen belde ik Sarith op.... Sarith heeft hier drie jaar op mijn kantoor gezeten, waar Melvin Produkties toen werd gerund. Ik stelde de vraag waarom ik geen uitnodiging heb gehad. Ze zei toen dat ze mijn adres niet meer wist. Diep triest, ze zijn gezonken in mijn ogen! Ze zijn in mijn ogen allemaal diep gezakt, ook de mensen er omheen!

Wat vind je van het idee 55 jaar André

Ik vind dit het mooiste kado aan André! Ja, dat schiet me als eerste te binnen... Ja!

Ik heb nog een mooie anekdote! Ik zei Dré je hoort toch bij de grootste, je bent een levende legende, maar dat begreep hij niet. Kijk maar naar je initialen A.H. Net zoals Alfred Heineken, waar André een groot fan van was. Albert Heijn, dan had je nog Alfred Hitchcock en Anton Heijboer. Dit zijn allemaal grootheden met de initialen A.H. Hahahaha

Dan heb je ook nog Arnold van der Horst! Hahahaha.

Wat vind je van de imitators of mensen die denken dat ze André Hazes zijn?

Neem nou Johnny Romein die zie ik wel eens in het land, dat is ook een gabbertje van me! Die heeft een jaar lang na het overlijden van André, heeft hij een act van André gedaan. Tenminste in zijn eigen act, dus hij kwam niet op als André. Hij trad gewoon als zichzelf op en dan zong hij drie nummers van André. Hij zei dan: "Ik doe nu een ode aan de grootste man van Nederland" toen trok hij zijn zwarte jas aan, hoed op en deed een soort Blues Brothers act, want daar is het op gebaseerd. Lesley Williams is gewoon de weg kwijt! Die ken ik ook, want die kwam bij mij vragen om het geluid te doen. Dat heb ik één keer gedaan. Hij had drie momenten dat ik dacht van: dit is zo goed, maar voor de rest is het honderd keer niks. Als hij zo door blijft gaan, als imitator van André, dan gaat het niet goed. Je moet er keer een streep onder zetten. Ik maakte hem een keer mee in de kleedkamer, hij doet zijn hoed en zijn bril af en hij gaat tegenover mij doen alsof hij André is... Dan ben je écht de weg kwijt! En dan moet je stoppen! Zo zijn er ook vele die een zogenaamde ode maken voor André, maar ik weet niet of dat allemaal wel gemeend is. Kijk van Rob Zorn weet ik dat het écht gemeend is! Hij belde me toen 's nachts een keer op.... "Hé, moet je luisteren Henk" Toen begon hij een stuk van dat eerbetoon te zingen en dat meende hij, hét kwam recht uit zijn hart. Er zijn er bij die doen het alleen maar uit eigen belang! Peter Beense is daar onder andere één van de betere van. Die heeft geen eerbetoon gedaan, maar die zegt wel ik heb het alleen maar drukker gekregen en ik mag nog zoveel nummers van Rachel, want die heeft de banden nog.... Ach, rot toch op... nagemaakte!

Wij hebben je een aantal keren het geluid zien doen tijdens een optreden van Rob, daar zagen we toch wel een bepaalde emotie, trots...

Ja, dat klopt! Rob doet niet mee aan die hype rond André. Hij wil niet op André lijken, hij gaat niet met een hoedje op staan of al die andere gekkigheid. Rob is Rob! Hij zingt de nummers op zijn eigen manier vertolkt hij de nummers heel erg mooi. Goed, het was niet altijd zuiver, maar dat geeft ook niet. Hij stopt daar een stukje eigen emotie in... en ik moet zeggen; met zijn eigen nummers kan hij dat ook goed. Met Rob heb ik altijd een hoop plezier! Je weet wat je aan elkaar hebt en hij waardeert het ook en dat is zo mooi! Rob is geen Hazes vertolker, maar hij vertolkt de nummers van Hazes goed.

Wat vind je van de laatste drie nummers van André?

Nou... we waren in Portugal en daar werd door Hans Aalbers, Michael Peterson en John van der Ven tijdens een wandeling besproken dat, zodra we terug waren in Nederland, dat André direct nummers op moest gaan nemen in de Studio, minimaal één per maand, omdat zijn gehoor enorm snel achteruit ging. Het ging om 13 nieuwe stukken, uiteindelijk heeft André er slechts drie kunnen opnemen, waaronder Vaag & Stil. Ik vind Vaag & Stil niet lekker klinken. Je hoort de snik er niet in... Hij zingt het nummer ook niet! Het is helemaal opgetrokken.

Heb je nog iets moois om mee af te sluiten?

Ik heb alleen maar mooie herinneringen aan André... Mijn laatste en mooiste herinnering was na het laatste concert van André in de Amsterdam ArenA. Hij kwam gelijk naar me toe, bedankte me, zei hé gabber, aaide over mijn hoofd en gaf me een zoen. Daarna heb ik 'm eigenlijk niet meer gezien.

Hoe zou je André willen omschrijven?

Zo... dat is een goeie... eh... ik kan hem niet omschrijven. Hij is gewoon een groot stuk van mijn leven geweest! Hij heeft heel veel voor mij betekend. 

Ter afsluiting van het interview zeggen wij: Henk, Gefeliciteerd met je tweeling ;-)

Terug naar boven